Babcia zydowka pilnuje na plazy swojego wnuka. Nagle o brzeg uderza wielka fala i zabiera wnuczka ze soba. Babcia w rozpaczy zaczyna wzywac na pomoc Boga i modli sie blagalnie:
- Boz milosierny! Oddaj mi wnuka! Spraw, zby morze wyrzucilo go calego i zdrowego! Ty jestes dobry i wspanialomyslny, spraw, zby dziecko sie uratowalo!
Za chwile o brzeg udzerza kolejna wieksza fala i wyrzuca dzieciaka na piasek. Babcia patrzy, dzieciak zywy i caly, oddycha i patrzy przytomnie. Babcia patrzy z wyrzutem i oburzeniem w niebo i pokazuje oskarzycielsko na lezacego chlopczyka:
- Ale on mial na glowie kapelusz!

Szczyt roztargnienia: Zalozyc helm na lewa strone.

Sztuka jest jak gowno: najpierw trzeba je poczuc.

Kochankowie, których nawet śmierć nie rozdzieli...

DUŻE LITERY

małe litery

Jak w zadaniu.

FaLoWaNy tEkSt

křžáčžkí

entzoiopr oerRzlsy (Rozproszone litery)

acńok do juretiL (Lireruj od końca)

Pierwsze Litery Duże

Wynik

Wyślij opis na numer GG

< Powrót